Naturalne, biologiczne metody oczyszczalnia ścieków można przyrównać do naturalnej metody oczyszczania zachodzącej w przyrodzie. Przydomowe oczyszczalnie ścieków wykorzystują je w bardzo efektywnym procesie.
Tradycyjny system składa się z osadnika gnilnego, systemu rur rozsączających ułożonych na podłożu z tłucznia lub grubego żwiru i studzienki rozdzielczej . W osadniku gnilnym następuje sedymentacja osadu (I stopień) oraz biologiczne, beztlenowe (II stopień) oczyszczanie ścieków. Aby zapobiec wynoszeniu osadu z osadnika gnilnego powinien on być reguralnie opróżniany.
W systemie drenażu rozsączającego, na powierzchni materiału, z którego zbudowana jest warstwa filtracyjna tworzy się błona biologiczna, dzięki której zachodzi redukcja zanieczyszczeń zawartych w ściekach w procesie tlenowego, biologicznego rozkładu (III stopień). W procesie tym niszczone są nawet organizmy chorobotwórcze. W przypadku nadmiernego obciążenia hydraulicznego lub zbyt dużej ilości zanieczyszczeń efekt oczyszczania pogarsza się i może nastąpić całkowita niedrożność warstwy filtracyjnej. W warstwie gruntu rodzimego pod drenażem rozsączającym następuje filtracja i końcowe doczyszczanie ścieków (między innymi usunięcie fosforanów). Aby umożliwić odpływ wody z warstwy filtracyjnej, wielkość systemu musi być dopasowana do lokalnych warunków gruntowych. Łatwo przepuszczalne grunty, takie jak żwir i piasek wymagają mniejszej powierzchni terenu, podczas gdy grunty słabo przepuszczalne jak np. gliny czy iły wymagają większej powierzchni, jak również specjalnego przygotowania podłoża.

Najpopularniejsze oczyszczalnie ścieków tzw. szamba z drenażem rozsączającym nie zapewniają właściwego rozprowadzenia ścieków nad warstwą filtracyjną. W efekcie często ma miejsce spiętrzenie ścieków z pogorszeniem efektów oczyszczania z całkowitym wstrzymaniem procesów biologicznego rozkładu włącznie.

Oczyszczanie biologiczne z IN-DRÄN – opis procesu

IN-DRÄN zastępuje tradycyjną warstwę rozsączającą z tłucznia, zapewniając ok. 10 krotnie większą powierzchnię dla rozwoju błony biologicznej. Specyficzna konstrukcja IN-DRÄN przyczynia się do tego, że flora bakteryjna ma zawsze zapewniony dostęp tlenu, nawet wtedy kiedy następuje spiętrzenie ścieków. Zaletą IN-DRÄN jest również to, że pory w warstwie filtracyjnej znajdującej się bezpośrednio pod modułem nie są blokowane. Rozdział ścieków nad warstwą filtracyjną jest równomierny, co ma pozytywny wpływ na końcowy efekt oczyszczania ścieków. Konsekwencją wymienionych powyżej właściwości modułu IN-DRÄN jest to, że wymagana powierzchnia terenu może być 2-5-krotnie mniejsza niż w przypadku oczyszczalni tradycyjnej. Moduł IN-DRÄN posiada wymiary: 0,2x0,6x1,25 m (wys. x szer. x dł.). Moduły układane są w rzędzie, jeden za drugim z rurą rozsączającą umieszczoną na nich. Moduły oraz rura przykryte są geowłókniną, a następnie zasypane gruntem rodzimym. System ten nie wymaga budowy studzienki rozdzielczej, ponieważ najczęściej wykonywany jest tylko jeden ciąg rur. W odróżnieniu od tradycyjnych rozwiązań, długość systemu z modułem IN-DRÄN nie zależy od rodzaju gruntu rodzimego. Rodzaj gruntu wpływa jedynie na szerokość wymaganej powierzchni filtracyjnej. Waha się ona od 0,6m na żwirze lub piasku do około 5m na glinie. Koszty kompletnego tradycyjnego systemu wahają się znacznie w zależności od lokalnych warunków gruntowych, natomiast w przypadku stosowania IN-DRÄN wahania te są nieznaczne.
System IN-DRÄN może być budowany prawie wszędzie.

Więcej o biologicznym i ekologicznym oczyszczaniu ścieków - www.ekodren.pl